درختان گردو (آبیاری)

درختان گردو

در پرورش درختان گردو فاکتورهای زیادی وجود دارد که رعایت آنها باعث گرفتن بهترین نتیجه می شود، یکی از این فاکتورهای مهم نیاز آبی درختان گردو می باشد که نقش عمده ای در کیفیت و رنگ میوه دارد. این نیاز آبی هم از طریق ذخایر بارندگی و هم از طریق آبیاری در فصولی که بارندگی کم است تامین می شود، بنابراین آب لازم برای رشد گردو در مراحل مختلف رشد و نمو باید در اختیار گیاه قرار گیرد.

حساس ترین زمان تشکیل میوه تا پر شدن مغز میوه است. اگر این مرحله، نیاز آبی گردو فراهم نشود چروکیدگی مغز، کاهش درصد پرشدن مغز و تولید میوه هایی با مغز تیره و با کیفیت پایین رخ می دهد که بدون شک این خواسته یک باغدار نیست که پس از صرف هزینه های مالی و زمانی به نتیجه دلخواه نرسد. پس از گذشتن این مرحله، درخت گردو نسبت به تنش آبی حساسیت کمتری دارد ولی با این حال نباید از آبیاری به موقع درخت غافل شد چرا که در بلند مدت باعث آفتاب سئختگی، کم شدن وزن میوه، چروکیدگی و سیاه شدن مغز میوه و همچنین پایین آمدن مقدار پروتئین، چربی و کربوهیدرات مغز خواهد شد.

نیاز آبی درختان گردو

نیاز آبی گردو بر حسب منطقه و رقم 8 – 10 هزار متر مکعب برای هر هکتار در سال می باشد. در آبیاری تحت فشار (بابلر) نیاز آبی آن در حدود 5 – 7 هزار متر مکعب برای هر هکتار در سال می باشدکه باتوجه به سن درختان و شرایط آب و هوایی منطقه تعیین  می گردد.توصیه می شود از سیستم آبیاری تحت فشار (بابلر) به منظور بالابردن راندمان آبیاری و کاهش تلفات پرت آب استفاده شود.

ضمناً در باغهایی که استفاده از سیستم مذکور امکان پذیر نیست، توصیه می شود سیستم آبیاری سنتی (کرتی و غرقابی) به سیستم آبیاری نواری (جوی و پشته) تبدیل گردد.

خصوصیات آب مورد استفاده در درختان گردو:

کمیت فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک آب:

حداکثر شوری مجاز آب آبیاری درختان گردو 1.1 میلی موس بر سانتیمتر و حداکثر اسیدیته آن 7.5 و حداکثر میزان بر مجاز آن 1 میلی گرم در لیتر است.

بطور کلی کیفیت آب آبیاری نیز بعلت تاثیراتی که در فرآیندهای حیاتی گیاهان دارند مهم بوده و می بایست بطور کاملا دقیق مخصوصا زمانی که آب از پسآب های صنعتی یا فاضلاب ها تهیه می شود (با آزمایشات گوناگون مشخص و ارزیابی گردد.) کیفیت آب در آبیاری با شاخص های زیر سنجیده می شود:

خصوصیات فیزیکی (دمای آب، مواد جامد معلق و…):

دمای آب در فرایند جذب عناصر و یونهای مورد نیاز برای رشد توسط ریشه و فعالیت های فیزیولوژیک ریشه موثر است. مقدار مواد جامد محلول در آب در سیستم های آبیاری سطحی (آبیاری کرتی، غرقابی، ثقلی، نواری و …) چندان حائز اهمیت نیست ولی در سیستم های آبیاری تحت فشار بسیار مهم بوده و در صورتی که بیش از یک اندازه معین باشند باعث گرفتگی دریپرها و آسیب به سیستم آبیاری تحت فشار می شوند و می بایست مورد بررسی قرار گیرند .

خصوصیات – بیولوژیکی درختان گردو:

در مورد خواص بیولوژیکی آب (میکروارگانیسم ها، قارچ ها، اکتینومیست ها و جلبک ها)، بررسی میزان این میکرو ارگانیسم ها و تاثیر آن در انتقال و ایجاد برخی بیماری ها نظیر ورتیسیلیوم، فیتوفتورا و … مهم و ضروری می باشد که این کار با انجام آزمایشات آب امکان پذیر می باشد .

خصوصیات – شیمیایی درختان گردو:

خواص شیمیایی آب شامل PH شوری، نسبت جذب سدیم (SAR) کلراید، سولفات، بر، عناصر سنگین و مواد سمی مثل حلال ها و رنگ ها از مهمترین عوامل کیفی موثر در آبیاری می باشد . اسیدیته آب در حلالیت برخی عناصر موثر بوده و در صورتی خارج از محدوده مجاز باشد( 6 – 8) باعث ایجاد رسوب و گرفتگی دریپرها می شود. در مورد سایر عناصر مضر مانند برو سدیم که در فرایند رشدی گیاهان تاثیرات سوء فراوانی دارند دقت و بررسی در مورد میزان و نوع این عناصر بسیار ضروری است.

زمان بحرانی نیاز آبی درختان گردو:

  • بلافاصله بعد از کشت:

در این مرحله بلافاصله پس از کاشت نهال باید آبیاری صورت گیرد اولین نهال تازه کاشته شده نقش مهمی در زنده ماندن و استقرار درختان دارد.

  • زمان گرده افشانی و تشکیل میوه:

در اکثر درختان میوه در زمان گرده افشانی و تشکیل میوه بدلیل بالا بودن فعل و انفعالات گیاهی نیاز آبی زیاد بوده و تامین آب در این مرحله باعث تضمین تولید محصول اقتصادی خواهد بود.

  • مرحله رشد و افزایش حجم میوه:

برای افزایش کیفیت میوه و عملکرد بالا تامین آب در این مرحله ضروری است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس جهت مشاوره

مسئول فروش:

09149820532

09363021411

مدیر فروشگاه:

09143336020

09372282074